Dagboek van een dominee in Jorwert (20 maart 2020)

Leonserpolder















Over de hele wereld beginnen mensen
te vertragen en te reflecteren.
Over de hele wereld kijken mensen
op een nieuwe manier om naar hun buren.
Over de hele wereld worden mensen
ontvankelijk voor een nieuwe realiteit,
voor hoe groot we eigenlijk zijn
en hoe klein onze feitelijke controle,
voor wat er werkelijk toe doet.
Voor liefde.

(Uit Lock down door Richard Hendrick, OFM
13 maart 2020) 

Vrijdag 20 maart 2020 Deze tekst heb ik vanmorgen boven de nieuwsbrief voor de gemeente Westerwert-Nijkleaster gezet. Het is een vers uit een langere tekst geschreven door de Ierse monnik Richard Hendrick. De tekst werd ons eerder deze week toegestuurd door Anke ten Brinke. Vandaag stond in het teken van drie hoofdonderdelen. Vanmorgen bijna de hele ochtend gewerkt aan de nieuwsbrief (https://nijkleaster.frl/nieuwsbrief-westerwert-nijkleaster/). In de eerste helft van de middag stevig gewandeld met Jelle Waringa (Jorwert-Leons-Baard-De Him-Jorwert). Jelle is lang intensief betrokken geweest bij Nijkleaster maar heeft meer dan een jaar geleden afstand genomen. Dat heeft ook tot afstand tussen ons geleid. Gelukkig hebben we vandaag weer intensief gesproken. Het doet me goed! En niet te vergeten: in de Leonserpolder zagen en hoorden we in ljurk (veldleeuwerik). Wat een vreugde.

Pas vandaag voel ik wat rust neerdalen. Ik neem de tijd om weer wat te studeren. Ik ben bezig met het schrijven van een artikel over de missionaris Willibrord. Eerder heb ik artikelen geschreven over de missionarissen Bonifatius en Liudger, nu is Willibrord aan de beurt. Het is een kwestie van steeds een paar uren studeren. Langzamerhand wordt wel duidelijk hoe Willibrord zich opstelde tegenover de ontvangers van zijn boodschap: de Friezen.

Vanavond hebben Sietske en ik geskyped (schrijf je dat zo?) met onze Jonas. Wij moeten wat oefenen omdat Skype de komende tijd wel eens belangrijk kan worden als vergadermedium. Leuk, het lukte ook nog!

Geef een reactie